Martwiłaś się o mnie, Young-ji?
Jutro to wszystko się skończy.
Czy zechciałabyś stworzyć ze mną rodzinę?
Wicedyrektor Nah Hae-ju!
Tak jak ty, którą chciałem nazywać matką
przez 30 lat, zabiłaś moich rodziców,
Lee Sun-woo próbował zabić mnie.
Tak, zrobiłam to. Zabiłam twoich rodziców.
Ale Sun-woo nie zrobił nic złego.
Nie wiń go za moje grzechy!
Sama zapytaj swojego syna.
Oszalałeś, Lee Cho-in?!
Sun-woo...
Czym jest rodzina?
Dlaczego Lee Cho-in wciąż żyje?
Czym jest rodzina?
Śmierć w męczarniach...
Niech umiera w agonii.
ODCINEK 18
Z 14 członków zarządu,
wyłączając pana Oh, który jest nieosiągalny,
dziesięciu będzie na spotkaniu.
Przeciągnęliśmy na naszą stronę prawnika i dyrektora planowania,
oferując im akcje
w spółce wysokiego ryzyka związanej z Centrum Neurochirurgii.
Z panem Yoon Hyung-seok, który zajął miejsce doktora Cho Hyun-teka,
dyrektorem Lee Sun-woo i mną
mamy w sumie pięć głosów.
Co zrobimy z pozostałymi głosami?
Zajmę się tym.
Panie Oh.
Próbowałem się z panem skontaktować.
Dlaczego pan nie odpowiadał?
Zastępca dyrektora wykupiła nasze akcje.
Naprawdę? Więc powinien pan kupić...
- Idziemy? - Chodźmy.
Jesteśmy w Cheonggyecheon.
Cheonggyecheon było źródłem,
które przepływało przez środek Seulu.
Mogą tu państwo zrobić zdjęcia.
To twoja ostatnia szansa, Lee Cho-in.
Nikt nie ucierpi,
jeśli zrezygnujesz z Centrum Ratownictwa Medycznego.
Wyjąłeś mi to z ust.
Wyznaj prawdę na zebraniu.
I tak ci nie wybaczę,
ale wezmę to pod uwagę.
Zanim spotkanie dobiegnie końca,
pożałujesz tych słów.
PIĄTE ZWYCZAJNE ZEBRANIE ZARZĄDU
Rozpoczynamy
piąte zwyczajne zebranie zarządu.
Pan Lee Cho-in wystąpił o uznanie jego własności
działki uprzednio przypisanej do Centrum Neurochirurgii.
Zatem budowa Centrum Neurochirurgii
zostaje wstrzymana, a wykorzystanie gruntów
zostanie poddane pod głosowanie.
Oh Kang-ho, Young-ji wyładniała,
odkąd przyjechała do Seulu.
Young-ji.
Dzisiejsze Cheonggyecheon to miejsce, gdzie ludzie i przyroda
żyją razem w harmonii.
Panie Lee Cho-in, zechce pan przedstawić nam swoją wizję
nowego Centrum Ratownictwa Medycznego?
Wygląda na to, że pan Lee Cho-in ma pilną sprawę osobistą.
Dadzą mu państwo chwilę?
Halo?
Kopę lat, Oh Kang-ho.
Choi Chi-soo.
Mamy pewne niedokończone sprawy.
Czego chcesz?
Przyjedź tu. Jestem z Oh Young-ji.
Porozmawiamy, kiedy przyjedziesz.
Choi Chi-soo.
Choi Chi-soo!
Doktorze Lee Cho-in, możemy już kontynuować zebranie?
Lee Sun-woo,
to twoja sprawka?
Ostrzegałem.
Jeśli zrezygnujesz z Centrum Ratownictwa,
nikt nie ucierpi.
Nie mogę.
A możesz poświęcić
Oh Young-ji?
Nie.
Nie zrezygnuję ani z centrum, ani z niej.
Doktorze Lee Cho-in, chce pan coś powiedzieć?
Centrum Ratownictwa Medycznego zostanie zbudowane
na ziemi, którą otrzymałem od dyrektora.
Ten plan nie ulegnie zmianie.
Zacznijmy zatem głosowanie.
- Kim jesteście? - Jesteśmy z policji.
Jest tu pan Lee Cho-in?
Pan Lee Cho-in?
Zna pan Choe Bok-geuna?
Zostaje pan zatrzymany za zabójstwo
Choe Bok-geuna i Yang Man-ho.
Ma pan prawo zachować milczenie.
Ma pan prawo do adwokata.
Cokolwiek pan powie, może być użyte przeciwko panu.
O co tu chodzi?
Aresztujecie Lee Cho-ina za zabójstwo?
To nie pomyłka?
Czy to doktor Lee Cho-in ze szpitala Bosung?
Proszę pokazać dowody.
Na jakiej podstawie go aresztujecie?
Zadzwonił pod numer ratunkowy w dzień morderstwa
z miejsca zbrodni.
Mamy zeznania taksówkarza,
który odebrał go z fabryki
i zawiózł do szpitala.
Tyle wystarczy?
To bzdura.
To znaczy, że doktor Lee Cho-in
jest mordercą?
Mówi się, że nie sposób kogoś poznać.
Myślałem, że jest dobrym człowiekiem.
- Prawie nabrał nas wszystkich. - Chodźmy.
Czekajcie.
Dajcie mi pięć minut z moim bratem.
Myślisz, że nie powiem policji, co zrobiłeś,
jeśli mnie teraz zabiorą?
Nawet jeśli powiesz, to komu uwierzą?
Czy nie zabiłeś Choe Bok-geuna,
jedynego człowieka, który mógł potwierdzić, że mówisz prawdę?
Co takiego?
A Oh Young-ji jest wciąż w mojej mocy.
To nie koniec, Lee Sun-woo.
Poczekaj tylko.
To wszystko, czego chcę.
Chcę cię zabić.
Nie martw się.
Zatrudnię ci najlepszego adwokata w kraju.
Chodźmy.
Musimy zabrać pański telefon, panie Lee Cho-in.
To dowód w sprawie.
Przyjedź tu. Jestem z Oh Young-ji.
Porozmawiamy, jak przyjedziesz.
To niefortunne wydarzenie.
Jest mi wstyd jako matce i jako pełniącej obowiązki dyrektora.
Ale zważywszy na powagę dzisiejszego porządku obrad,
poddajmy to pod głosowanie i podejmijmy dzisiaj decyzję.
Dobrze.
O co chodzi, panie Oh?
Cierpliwości.
Najpierw muszę ocenić sytuację.
Pani wicedyrektor.
Czy musimy dzisiaj głosować?
Może przełożymy to, aż pan Lee Cho-in...
Doktor Kim Hyun-ju, Lee Cho-in to mój syn.
To ja cierpię najbardziej.
Wie pani, jak duże odsetki muszę płacić,
za każdy dzień, kiedy odkładamy decyzję?
A co z naszym wizerunkiem?
Nie traćmy z oczu ważnych spraw
z powodu uczuć. Zaczynajmy.
Przystępujemy do głosowania?
Mogę najpierw powiedzieć kilka słów?
Chciałbym odpowiedzieć na kilka pytań
o Centrum Neurochirurgii, które wprowadzi
Szpital Bosung do przyszłości.
Zgadzacie się państwo?
- Co się dzieje? - To doktor Lee Cho-in.
Czekajcie.
Mogę skorzystać z toalety?
Nigdy nic takiego mi się nie przytrafiło
i jestem trochę zdenerwowany.
Jesteśmy w pałacu Changgyeong.
Proszę za mną.
Mogą tu państwo zrobić zdjęcie.
Tu poczta głosowa...
Może nam pani zrobić zdjęcie?
Raz, dwa, trzy. Uśmiech!
- Dziękuję. - Nie ma za co.
- Jeszcze jedno. - Oczywiście.
Raz, dwa, trzy. Uśmiech!
Skończył pan, panie Lee?
Panie Lee Cho-in.
Może coś połknął.
Nie oddycha.
Został poddany operacji struniaka
i pęknięcia tętniaka, tak jak u dyrektora Lee.
Udało nam się usunąć guz,
a pacjent odzyskał zdolności motoryczne i sensoryczne.
Podczas poprzedniego zebrania
zakwestionowano moje kompetencje jako dyrektora Centrum Neurochirurgii.
Czy nadal je państwo kwestionują
po zobaczeniu wyników tej operacji?
Doktorze Lee Sun-woo, kwestią podniesioną
przez doktora Lee Cho-ina na zebraniu,
było, że zaryzykował pan życie pacjenta dla promocji szpitala.
Doktor Kim, sądzi pani, że szpital
może zmusić pacjenta do czegoś takiego?
Pacjentka, pani Choe Yu-rah, wyraziła zgodę,
i uratowała swoje cenne życie.
Może pani temu zaprzeczyć?
Możemy przystąpić do głosowania?
Wiesz, że jestem na zebraniu, Kim Jin-geun.
Jestem na izbie przyjęć.
Jest tu Cho-in. Dusi się.
Jest też policja. Pospiesz się.
Co takiego, Cho-in jest...?
W porządku.
Czy mogę oddać głos po powrocie?
Oczywiście.
Szybko.
Co się dzieje?
Z drogi.
W jakim jest stanie?
Coś blokuje mu drogi oddechowe.
- Co to takiego? - Co mu zrobiliście?
- Doktor Kim. - Kim?
Proszę zrobić miejsce.
W porządku.
"Doktor Kim, jestem niewinny.
Muszę się stąd wydostać, żeby dowieść mojej niewinności.
Young-ji jest w niebezpieczeństwie".
Laryngoskop i długie kleszcze.
Siostro, ufasz mi, prawda?
Tak.
Jest w złym stanie.
Proszę zarezerwować salę operacyjną. Utkwiło głęboko.
- Można to jedynie usunąć operacyjnie. - Tak jest.
Proszę zdjąć mu kajdanki.
Musimy go zabrać na operację.
- Ale... - Pozwolą mu panowie umrzeć...?
Mam zeznać, że próbowali panowie zabić podejrzanego
podczas aresztowania?
Proszę się pospieszyć.
On umiera.
Na salę operacyjną!
Szybko.
Otwórzcie drzwi.
Nie mogą panowie wejść.
Nie wiem, co robimy.
Jesteśmy bezpieczni, Cho-in.
Co się dzieje?
Później wam wyjaśnię.
Przebierz się.
Jin-geun.
Proszę o oddanie głosów.
Co pan zamierza, panie Oh?
Powinniśmy zagłosować z większością, prawda?
Ale jeśli Lee Cho-in powie policji,
że to my zleciliśmy porwanie?
Nie wiem.
Jaki jest stan podejrzanego?
Nie wiemy.
Operują torakochirurdzy.
Ile to potrwa?
Kto wie? Okaże się, kiedy go otworzą.
Przepraszam panów.
Przechodzi pan regularne badania, detektywie?
Nie wygląda pan najlepiej.
Przepraszam, ale muszę wracać na zebranie zarządu.
Niech nie opuszczają panowie badań,
kiedy są panowie zdrowi.
Do zobaczenia.
Bądź ostrożny, Cho-in.
Doktor Kim.
Powinnaś wracać na zebranie.
Dobrze. Już wracam.
Chyba się nie spóźniłam?
Oczywiście, że nie. Proszę oddać głos.
Doktor Kim, co się stało z Cho-inem?
Jakiś problem?
Musiał zostać poddany operacji usunięcia ciała obcego,
które blokowało drogi oddechowe, ale zniknął.
Panie Oh, doktorze Bang, doktor Lee Cho-in przesyła pozdrowienia.
Centrum Ratownictwa Medycznego.
NEUROCHIRURGIA 4 RATOWNICTWO 3
Centrum Ratownictwa Medycznego.
NEUROCHIRURGIA 4 RATOWNICTWO 5
Centrum Ratownictwa Medycznego.
Pięć głosów na Centrum Neurochirurgii
i sześć głosów na Centrum Ratownictwa Medycznego.
Zdecydowano, że powstanie Centrum Ratownictwa Medycznego.
Odbierz, Choi Chi-soo.
Dawno się nie widzieliśmy, towarzyszko Oh Young-ji.
Odbierz, Young-ji.
Doktorze Lee Cho-in.
Gdzie jesteś?
Ja?
Tak. Jadę po ciebie.
Proszę nie przyjeżdżać, doktorze Lee.
Co mówisz?
Nie możesz przyjechać.
Young-ji!
Co się dzieje, Young-ji?
Young-ji.
Young-ji?
Young-ji!
Oh Kang-ho.
Oh Young-ji musi cię bardzo lubić
Choi Chi-soo.
Przyjedź, jeśli chcesz uratować jej życie.
Wiesz oczywiście, że musisz przyjechać sam.
Gdzie jesteś?
Dobrze. Już tam jadę.
Kto to był?
Kto nas zdradził?
Jak mogliśmy przegrać dwoma głosami, skoro nie było Lee Cho-ina?
Panie Oh, czy to pan?
Panie Oh In-geun, dlaczego nas pan zdradził,
skoro kupiliśmy akcje, tak jak pan prosił?
Proszę spytać Lee Sun-woo.
Co pan sugeruje?
Nie wie pani, że wynajął człowieka, któremu zleciliśmy
porwanie Lee Cho-in w Chinach, żeby mnie zabił?
- Co takiego? - Dziękuję za wykupienie akcji,
ale uznam to
za przeprosiny za to, że Lee Sun-woo usiłował mnie zabić.
A zatem
kto jeszcze?
Przepraszam, pani wicedyrektor.
Doktorze Bang,
od kiedy...?
Kiedy odesłała mnie pani do Cheong-ju,
pan Lee Cho-in obiecał mnie przywrócić.
Proszę mi wybaczyć.
Dranie...
Dranie!
Słyszałem, że wygraliśmy.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Zostaniesz dyrektorem Centrum Ratownictwa.
- Gratulacje. - Już wystarczy.
Chcesz to robić teraz,
kiedy Cho-ina oskarżono?
Jestem szczęśliwy.
I co? Masz Oh Young-ji?
Ten środek znieczulający czyni cuda.
Ledwie ją dotknąłem, a już odpłynęła.
A co z Lee Cho-in?
Zwabiłeś go tam?
Oczywiście.
Nie możemy popełnić błędu.
Nie przejmuj się.
Zadzwonię, jak tylko pozbędę się Lee Cho-ina,
- tego sukin... - Nie.
Kiedy Lee Cho-in wyda ostatnie tchnienie...
Muszę tam być.
Sun-woo,
przegłosowali Centrum Ratownictwa Medycznego.
Co robimy?
Matko,
Centrum Ratownictwa Medycznego nigdy nie powstanie.
Co masz na myśli?
Człowiek, który miał być na czele centrum,
nigdy nie powróci.
Sun-woo!
Matko,
niezależnie
co zrobię,
nadal będziesz mnie kochać, prawda?
Tak.
Kocham cię, mój synu.
Kocham cię.
To wszystko, czego mi potrzeba.
Ja też cię kocham.
DO WSZYSTKICH
DZWONI
Choi Chi-soo.
- Choi Chi-soo. - Oh Kang-ho.
To znaczy, doktorze Lee Cho-in.
Choi Chi-soo, to ty zabiłeś Choe Bok-geuna?
Tak, to ja rozpłatałem ich gardła.
CZAS ROZMOWY 02:57
Nie potrzeba nam słów, Oh Kang-ho.
Czas, żebyś dołączył do Kang-chula.
Musisz wiedzieć, Oh Kang-ho,
skoro jesteś słynnym lekarzem,
że umrzesz w ciągu dwóch minut,
jeśli podetnę ci tym gardło.
Zaraz cię odeślę.
Doktorze Lee.
Nie, doktorze Lee!
Nie patrz, Young-ji.
Nie, doktorze Lee!
Nie zatrzymuj mnie, Young-ji.
Kocham cię!
Kocham cię, doktorze Lee.
Zapomniałeś już o Lee Cho-inie, którego pokochałam?
Nie chcę patrzeć,
jak mój ukochany mężczyzna rujnuje sobie życie.
Doktorze Lee,
chciałeś, żebym była częścią twojej rodziny?
Nie chcę znowu stracić rodziny.
Choi Chi-soo!
Nie ruszaj się.
Oh Kang-ho. To znaczy, Panie Lee Cho-in,
nagraliśmy wyznanie Choi Chi-soo,
więc zostanie pan oczyszczony z zarzutu morderstwa.
Oh Kang-ho! Ty sukin...!
Zabiję cię!
Young-ji...
Wciąż mam sprawy do załatwienia.
Poczekasz jeszcze trochę?
Idź pierwsza i poczekaj na mnie.
Ufasz mi?
Tak.
Ufam ci, doktorze Lee.
Puść mnie!
SUN-WOO
Poczta głosowa.
Odbierz, Choi Chi-soo.
LEE CHO-IN
Nie ma tu Choi Chi-soo.
Lee Cho-in.
Gdzie jesteś?
Będę czekać.
Seo-yeon, zostawiłem Cho-ina.
Bo gdybym tego nie zrobił,
nie mógłbym cię mieć
w tym krótkim czasie, jaki mi został.
Tak trudno było
być samotnym
przez te siedem lat.
- Sun-woo. - Nie podchodź!
Seo-yeon...
Nie patrz na mnie.
Proszę, nie patrz na mnie.
Wiem, że nawrót guza
nie może zostać wyleczony...
Wszystko byłoby dobrze, gdybym mógł
spędzić z tobą resztę życia.
LEE SUN-WOO
Nie włączaj światła.
Jeśli zobaczę twoją twarz, będę chciał cię zabić.
Dlaczego chciałeś mnie zabić?
Od kiedy?
Wątpię, że od kiedy byliśmy mali.
Byłeś pierwszą osobą, która złapała mnie za rękę,
kiedy byłem w inkubatorze.
Jestem twoim bratem, Cho-in. Twoim starszym bratem.
To prawda.
Byłeś wtedy żałosną, małą małpką.
Tak.
Więc kiedy to się zaczęło?
Chyba nie wtedy, kiedy wróciłeś ze Stanów?
Sun-woo!
Lee Cho-in.
Wtedy byłeś jeszcze tym samym Lee Sun-woo,
którego znałem od dawna.
To prawda.
Bo wtedy byłeś jeszcze moim łagodnym, młodszym braciszkiem.
Czyli powodem, dla którego chciałeś mnie zabić,
było jedynie Centrum Neurochirurgii?
Powiedziałeś "jedynie"?
Może dla ciebie, który zawłaszczyłeś miłość taty, nie było to ważne,
ale dla mnie było.
Pragnąłem aprobaty taty, Lee Cho-in.
Chciałem zostać kardiochirurgiem,
by uleczyć serce ukochanej kobiety.
Ale wybrałem neurochirurgię.
Dniami i nocami nie opuszczałem sali operacyjnej
przez całe siedem lat, bo pragnąłem podążać
śladami taty
i stać się najbardziej szanowanym neurochirurgiem.
Ale tata nigdy nie uznawał mojej pracy.
Nawet nie dał mi szansy.
I to był
wystarczający powód, żeby mnie zabić?
A nawet jeśli,
jak człowiek może zabić swojego młodszego brata?
Kiedy wróciłem ze Stanów,
myślałem, że tata choć raz mnie zaakceptuje
i zbuduje mi Centrum Neurochirurgii.
Ale czekał na mnie tylko
kawałek papieru, który dawał ci prawo własności do ziemi.
Nie wybrał swojego biologicznego syna,
ale ciebie, Lee Cho-in.
A poza tym
chciałem Seo-yeon z powrotem.
Od początku była moją kobietą.
Lee Cho-in,
wiesz co?
To, czego nie mogę mieć, choćbym nie wiem, jak się starał,
tobie przychodzą z łatwością.
To dlatego,
żebyś mógł odebrać mi tatę i Seo-yeon,
wysłałeś mnie do Chin, razem z matką i panem Oh?
- Matka nie miała z tym nic wspólnego! - Nie kłam, Lee Sun-woo!
Myślisz, że ukryjesz jej grzechy,
skoro to ona zabiła moich rodziców i zostawiła tatę na śmierć.
Pamiętasz?
Byliśmy mali,
kiedy uśmiechałem się
matka mnie karciła
i pytała skąd mam powody do uśmiechu.
Ale nie miałem powodów do uśmiechu.
Myślałem, że jeśli będę zawsze uśmiechnięty,
matka zobaczy mój uśmiech
i wreszcie mnie przytuli.
Ale nigdy tego nie zrobiła.
Nigdy.
Nie pozwalała nawet nazywać się matką.
Jakoś to przetrwałem.
Ja, którego nigdy nie przytuliła matka.
Przetrwałem to.
Ona mogła mnie porzucić,
ale ty nie powinieneś.
Bo byłeś
bratem, którego kochałem najbardziej na świecie.
Byłeś moim wzorem!
Byłeś moją religią!
Mój starszy bracie, Lee Sun-woo,
powiedz tylko, że żałujesz.
Powiedz, że popełniłeś błąd.
Wtedy jeszcze wszystko naprawimy.
Zawsze chciałem być bratem Lee Sun-woo,
dzieckiem Lee Jong-mina i synem Nah Hae-ju.
Sun-woo,
powiedz tylko,
"Cho-in, mój braciszku, przepraszam".
Tych kilka prostych słów,
proszę.
Proszę!
Nie.
Nie mogę tego powiedzieć.
Mój brat Lee Cho-in umarł w Chinach.
A zatem
ja też
będę musiał wymazać swojego brata,
swojego jedynego brata.
Gdyby to wystarczyło do wybaczenia,
powtórzyłbym te słowa sto albo i tysiąc razy.
Ale na to jest już za późno.
Przepraszam, braciszku.
Bardzo przepraszam.
LEE SUN-WOO
Kim Seo-yeon.
Skończyłem
rozmowę z Cho-inem.
Do jutra stanę się najpodlejszym człowiekiem,
który usiłował zabić brata,
ukradł mu szpital
i pożądał jego kobiety.
Wtedy ludzie zaczną
rzucać we mnie kamieniami.
Kim Seo-yeon,
moja miłość do ciebie była szczera.
Przepraszam, że cię skrzywdziłem,
bo nie umiałem cię kochać jak trzeba.
Ale spotkanie z tobą
i miłość do ciebie,
i te chwile spędzone z tobą
to najszczęśliwsze wspomnienia w moim życiu.
Wybacz mi, Kim Seo-yeon.
Gdzie jesteś?
Spotkajmy się.
Ty głupcze, Lee Sun-woo!
Powinieneś mieć przy sobie choć jedną osobę,
zanim wszyscy się od ciebie odwrócą.
Gdzie jesteś?
Sun-woo.
Sun-woo!
Panie Lee Jong-min, to wszystko przez moją chciwość, prawda?
Czy wszystko wróci na swoje miejsce,
jeśli poświęcę swoje życie?
Czy Cho-in wybaczy wtedy Sun-woo?
Już nie ma odwrotu, prawda?
Tyko śmierć da mi wybaczenie.
Doktorze Lee...
Wszystko w porządku, doktorze Lee?
To już koniec, Young-ji.
Już koniec, ale...
Myślałem, że będę szczęśliwy, kiedy to się skończy.
A dlaczego to tak bardzo boli?
Doktorze Lee,
nie wiem, jak to się skończyło, ale skoro cierpisz,
to ta druga osoba też musi cierpieć.
Mam jednak nadzieję, że wszystko minie
i znowu będziesz sobą.
Lubiłam cię, kiedy byłeś Oh Kang-ho,
ale wolę doktora Lee Cho-ina, którego poznałam w Chinach.
W porządku.
Znów będę Lee Cho-inem.
Musisz.
- To izba przyjęć. - Co robisz?
Myślałam, że pacjenci są dla ciebie na pierwszym miejscu.
Niedługo wrócę.
Co mamy? To zdjęcia z tomografii?
Tak, musi pan spojrzeć.
Nie widzę złamania ani krwotoku,
ale w płacie czołowym jest jakaś masa.
To może być guz.
- Zrób jeszcze kilka zdjęć. - Już się robi.
LEE SUN-WOO
Lee Sun-woo?
Cho-in.
Seo-yeon.
Czy wszystko dobrze z Sun-woo?
Jego guz się pogorszył?
Wiedziałaś, Kim Seo-yeon?
Nie wiedziałeś, Lee Cho-in?
Powiedziałam ci. Napisałam list.
Powiedziałam, że jest chory i poprosiłam, żebyś go wyleczył.